Fundacja. im Dobrego Pasterza

Wizerunek odnaleziony na chrześcijańskiej płycie nagrobnej (datowanej na koniec III wieku) w katakumbach Domicylii w Rzymie.

Ten sielankowy obraz, pochodzenia pogańskiego, został użyty przez chrześcijan jako symbol odpoczynku i błogosławieństwa, jakie dusza zmarłego znajduje w życiu wiecznym.

Figura ta sugeruje generalne znaczenie samego Kompendium: Chrystus Dobry Pasterz, który swoją władzą (laska) prowadzi i strzeże wiernych (owca), przyciąga ich melodyjną symfonią prawdy (flet) oraz pozwala im wypoczywać w cieniu „drzewa życia”, tzn. krzyża przynoszącego zbawienie i otwierającego bramy raju.